Δύο εθελόντριες δίνουν «φωνή» στους πρόσφυγες

«Νόμιζα ότι θα πεθάνω» δηλώνει η 28χρονη Χαλά Μπαρούντ από την Συρία που αποκαλύπτει ότι παραλίγο να γεννήσει την ενός μηνός κόρη της, Φαράχ στο camp της Ριτσώνας. «Είχα συνέχεια πόνους στην πλάτη γιατί κοιμόμουν στο πάτωμα. Χάρη στη βοήθεια των εθελοντών πήγαινα στο νοσοκομείο της κοντινής πόλης συχνά για εξετάσεις. Μια μέρα με έπιασαν οι πόνοι, με πήγαν στο νοσοκομείο αμέσως κι εκεί ο γιατρός μου είπε ότι θα γεννήσω εκείνη την στιγμή. Ήμουν τόσο ευτυχισμένη όταν κράτησα την Φαράχ μου, αλλά ταυτόχρονα έκλαιγα, διότι ήμουν μακριά από το σπίτι και την οικογένειά μου. Η μητέρα κι οι αδελφές μου δεν ήταν δίπλα μου να με βοηθήσουν. Ξαφνικά ένιωσα τεράστια μοναξιά».

Από την άλλη πλευρά, η 12χρονη Μπεριβάν δηλώνει ότι από τα 8 χρόνια της έχει αποφασίσει ότι θέλει να γίνει οφθαλμίατρος. Η οικογένεια της Μπεριβάν μέχρι τώρα ζει στο camp στη Ριτσώνα, αλλά βρίσκεται εν αναμονή του αιτήματος ασύλου που έχουν κάνει και η ενδεχόμενη μετακίνησή της στην Αθήνα, όπως δηλώνει η μικρή Μπεριβάν, της προκαλεί ανάμεικτα συναισθήματα.

«Η λέξη πρόσφυγας είναι πολύ άσχημη. Είμαι τόσο λυπημένη, στεναχωρημένη που είμαι κι εγώ μία πρόσφυγας. Ζούσα μια φυσιολογική ζωή και τώρα ζω σε μια σκηνή και αναγκάζομαι να ζητάω φαγητό και ρούχα. Η Ευρώπη μας ανάγκασε να γίνουμε ζητιάνοι. Είναι εξευτελιστικό», λέει η 53χρονη Αλία από το Χαλέπι της Συρίας.

Πρόκειται για τρεις από τις Σύριες πρόσφυγες που ζούνε σε Κέντρο Φιλοξενίας στην Ελλάδα και μιλάνε για την προσωπική τους ιστορία στο ιστολόγιο, «Voices of Refugees -Φωνές των Προσφύγων» που δημιούργησαν δύο εθελόντριες, η Γαλλίδα, Claire Veale κι η Αμερικανίδα Shayanne Gal που δούλεψαν εθελοντικά επί τέσσερις μήνες και δυο μήνες αντίστοιχα στο camp της Ριτσώνας.

Οι δυο κοπέλες αποφάσισαν να δείξουν το προσφυγικό ζήτημα από διαφορετική οπτική γωνία, να ξεφύγουν από τους αριθμούς και να ρίξουν φως στις ιστορίες των ξεριζωμένων ανθρώπων. Όπως αναφέρει στο Αθηναϊκό - Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων η κ. Veale, «θέλαμε να αντιμετωπίζεται ο κάθε άνθρωπος ξεχωριστά, γι αυτό και αποφασίσαμε να δώσουμε σημασία στην ιστορία του καθενός. Είναι άνθρωποι όπως εμείς, είχαν παρόμοια ζωή με τη δική μας πριν ζήσουν τον εφιάλτη της προσφυγιάς».

Μέχρι τώρα οι «Φωνές των Προσφύγων» φιλοξενούν περίπου 25 ιστορίες προσφύγων που εγκατέλειψαν την πατρίδα τους εξαιτίας του πολέμου. «Πρόκειται για μια ανθρωπιστική κρίση που έσπρωξε εκατομμύρια ανθρώπους να ξεφύγουν από τη βία, τον πόνο για να ακολουθήσουν ένα μονοπάτι ασφάλειας κι ειρήνης. Γι αυτό και το ‘Voices of Refugees’ είναι μια συλλογή ιστοριών, θα λέγαμε, που αποκαλύπτουν μια ανθρώπινη διάσταση σ’ αυτήν την προσφυγική κρίση», λέει και προσθέτει ότι κάθε άντρας, γυναίκα και παιδί έχει τη δική του μοναδική ιστορία, καθώς ρίσκαραν την ζωή τους στο ταξίδι τους για ασφάλεια.

«Πολλοί από αυτούς βρέθηκαν αποκλεισμένοι για αρκετούς μήνες σε camp στην Ελλάδα. Με αυτό το project επιδιώκουμε να ρίξουμε φως σε αυτές τις ξεχωριστές, για τον καθένα ιστορίες, σε μια προσπάθεια να προβάλλουμε την αλήθεια αυτών των ξεριζωμένων ανθρώπων», είπε η κ. Veale. Όπως αποκαλύπτουν οι δύο εθελόντριες, απώτερος στόχος και όραμά τους είναι στο μέλλον να «ανεβάζουν» και να δημοσιοποιούν στο ιστολόγιο οι πρόσφυγες τις ιστορίες μόνοι τους, με την δική τους αλήθεια, από ό,ποιο σημείο της γης κι αν βρίσκονται.


Οι φωτογραφίες έχουν παραχωρηθεί από την φωτογράφο και μία από τις δημιουργούς του Voices of Refugees, Claire Veale

1,2 Η Γαλλίδα, Claire Veale (αριστερά) κι η Αμερικανίδα Shayanne Gal (δεξιά) δούλεψαν εθελοντικά επί τέσσερις μήνες και δυο μήνες αντίστοιχα στο camp της Ριτσώνας. Τότε ήταν που αποφάσισαν ότι ο κάθε πρόσφυγας δεν είναι αριθμός, αλλά άνθρωπος με την δική του ξεχωριστή ιστορία που πρέπει να ακουστεί.

3 Η 28χρονη Χαλά Μπαρούντ από την Συρία που αποκαλύπτει ότι παραλίγο να γεννήσει την ενός μηνός κόρη της, Φαράχ στο camp της Ριτσώνας

4 Η 53χρονη Αλία με την κόρη της Τζένα δηλώνει ότι «ντρέπεται που είναι πρόσφυγας».

5 Ο Μοχάμεντ 33 ετών με την σύζυγό του Ρίμα, αν και δεν γνωρίζουν να κολυμπούν ρίσκαραν πάνω σε μια λέμβο για να περάσουν στην Ευρώπη. «Η Ρίμα ήταν έγκυος στον Αχεμέντ και τότε πιστέψαμε ότι θα γεννιόταν σε έναν τόπο των ονείρων μας. Δεν φανταζόμασταν όμως ότι θα κολλούσαμε στην Ελλάδα περιμένοντας». Ο Αχμέντ είναι το πρώτο μωρό που γεννήθηκε εδώ και 7 μήνες στο camp στην Ριτσώνα. [ΑΠΕ-ΜΠΕ]