updated 7:36 AM EEST, Jun 21, 2018
ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΑΡΘΡΑ:

Κατάγματα του ισχίου

  • Published in Υγεία

Παναγιώτης Κουμής, MD
Χειρουργός Ορθοπαιδικός


Τα κατάγματα του ισχίου αποτελούν τα συχνότερα κατάγματα μαζί με αυτά του καρπού που συναντώνται σε ανθρώπους μεγάλης ηλικίας. Είναι ιδιαίτερα σημαντικά γιατί αν αφεθούν χωρίς θεραπεία, συνοδεύονται από αυξημένα ποσοστά θνητότητας. Φαίνεται ότι οι γυναίκες πάσχουν συχνότερα από τους άντρες από κατάγματα του ισχίου και μάλιστα υπολογίζεται ότι ένα 15% του γυναικείου πληθυσμού θα εμφανίσει κάταγμα ισχίου κάποια στιγμή στη ζωή της.

Υπάρχουν κάποιοι προδιαθετικοί παράγοντες για την εμφάνιση αυτών των καταγμάτων όπως η οστεοπόρωση, η λήψη κάποιων φαρμάκων, το αλκοόλ, οι καρκινικές μεταστάσεις στην περιοχή του ισχίου, μεταβολικά νοσήματα των οστών.

Ταυτόχρονα οι ηλικιωμένοι ασθενείς είναι περισσότερο επιρρεπείς σε αυτά τα κατάγματα και λογω της μυϊκής ατροφίας, της μειωμένης ισορροπίας και αντανακλαστικών που τους καθιστούν ευάλωτους σε πτώσεις.

Η πιο συνηθισμένη αιτία εμφάνισης κατάγματος του ισχίου είναι οι πτώσεις εξ’ιδίου ύψους λόγω απώλειας της ισορροπίας, ζάλης η ατυχήματος. Σπανιότερα μπορεί να εμφανιστούν και με μικρότερη βία εφόσον υπάρχει κάποια παθολογία στην περιοχή του ισχίου όποτε και αυτά λέγονται παθολογικά κατάγματα.

Κλινικά, ο ασθενής με κάταγμα στο ισχίο παρουσιάζει έντονο πόνο στην περιοχή, αδυνατεί να φορτίσει το σκέλος που πάσχει, το οποίο πολλές φορές έχει χαρακτηριστική εικόνα (βράχυνση, έξω στροφή) που καθιστά τη διάγνωση εύκολη.

Απεικονιστικά, η διάγνωση γίνεται με τις απλές ακτινογραφίες και σε μερικές περιπτώσεις μπορεί να είναι χρήσιμη και η αξονική τομογραφία.

Τα κατάγματα του ισχίου ταξινομούνται σε ενδαρθρικά και εξωαρθρικά. Τα ενδαρθρικά κατάγματα αφορούν στα κατάγματα της κεφαλής του μηριαίου καθώς και στα κατάγματα του αυχένα του μηριαίου οστού(υποκεφαλικά, βασεοαυχενικά, διαυχενικά). Τα εξωαρθρικά κατάγματα εμφανίζονται στην περιοχή του τροχαντήρα και διακρίνονται στα διατροχαντήρια, στα περιτροχαντήρια και τα υποτροχαντήρια.
Τα κατάγματα του ισχίου αντιμετωπίζονται κατά κανόνα χειρουργικά. Η συντηρητική αντιμετώπιση τους συνοδεύεται από υψηλά ποσοστά θνησιμότητας λόγω επιπλοκών του παρατεταμένου κλινοστατισμού που στις μεγαλύτερες ηλικίες είναι καταδικαστικός.

Τα κατάγματα αυτά θα πρέπει να χειρουργούνται το συντομότερο δυνατό, εφόσον το επιτρέπουν οι γενικότερες συνθήκες υγείας του ασθενούς.

Οι σύγχρονες τεχνικές χειρουργικής αντιμετώπισης των υποκεφαλικών καταγμάτων (AMIS technique) αλλά και των διατροχαντηρίων καταγμάτων με ενδομυελικούς ήλους μέσα από ελάχιστης επεμβατικότητας τεχνικές, καθιστά πλέον τη χειρουργική αντιμετώπιση των καταγμάτων αυτών ασφαλή, γρήγορη, αποτελεσματική, αναίμακτη με άμεση μετεγχειρητική κινητοποίηση των ασθενών και γρήγορη αποκατάσταση.